2.1 Introductie

We leven in een historisch gezien unieke tijd.  Mogelijkheden met communicatie zijn onbeperkt geworden, en daarmee geeft het fenomeen “website” de mogelijkheid om zaken die iemand naar anderen wil communiceren,( tegenwoordig heet dat delen),  een onbeperkt bereik dus is dit (onverplicht) voor iedereen bereikbaar en leesbaar.  Opengesteld voor de hele wereld dus.

Niemand laat zich graag corrupt noemen, en zeker rechters niet.  Ze zullen dit aantasting van hun eer en goede naam vinden.  Zoals iedereen (het zijn ook maar mensen)hebben ze natuurlijk ook hun geheimen en geheimpjes, en net als iedereen zullen ze foute zaken ontkennen. Veel mensen denken ook dat slechte of foute rechters in Nederland niet bestaan, dat dachten wij ook, totdat  een rechter een proces verbaal vervalste omdat een vriendje curator daarom vroeg.  Veel rechters schijnen te denken dat ze best wat kunnen rotzooien of gewoon fouten maken, omdat er geen controle op hen is. Iemand kan wel in beroep, maar er zal nooit iemand hen ter verantwoording roepen, en ze confronteren met een gedane uitspraak die nergens voor deugt. Daarbij zijn er aanbevelingen waar ze geacht worden zich aan te houden, wat niemand controleert, laat staan ze er op aanspreekt, en zijn er duidelijke richtlijnen enz. waar een deugdelijke uitspraak aan moet voldoen, maar waar niemand je op aanspreekt als je er niet aan voldoet.

Iemand of anderen corrupt noemen doe je niet zomaar, en moet duidelijk onderbouwd en gemotiveerd zijn, en dat moet steek houden. Er moet eigenlijk geen speld tussen te krijgen zijn. Dit maakt dat dit een relatief lang document is.  Daarbij zullen zaken stellig worden ontkent en zijn sommige zaken niet geheel hard bewijsbaal, maar tonen we de met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid aan, en beschrijven de duidelijke verbanden, of verklaren zaken die onverklaarbaar waren in een wel verklaarbaar perspectief.  

Als je een volle ordner met uitspraken hebt, en dus heel wat rechters in de ogen hebt gekeken, geef ik hier ook maar eens mijn algemene indruk van rechters als mensen.  Als antwoord op de vraag hoe menselijk we ze hebben ervaren, dan valt dat zeker flink tegen.  Het zijn (alles in het algemeen)  kouwe kikkers, ijskonijnen,  en veelal gevoelloze wezens. Dat zullen ze ook wel moeten zijn, dan heet het onafhankelijk en onpartijdig, maar valt toch tegen. Enige menselijkheid zou je toch verwachten.  Rechter wordt men kennelijk omdat het wel een goede baan is, en voor het goede gevoel nu het veel aanzien en respect genereert.  Albert Schweitzer gevoelens heb ik nooit kunnen ontdekken.

Dan nog even de positie van ons als Nederlander. De regels zijn zo dat de waarheid mag worden gezegd, en er vrijheid is van meningsuiting, wat men ook als groot goed acht. Poetin en Erdogan, niet te praten van Assad, en een heel rijtje anderen doen dat fout. In Nederland juist (heel) goed. Tot onze verwonderen mag grof en onheus beledigen wel  (b.v. Geitenneuker)  maar in principe gelden enkele zaken;  Wat men zegt in meningsvrijheid dient een grond van waarheid te hebben, het moet wel een mening zijn (niet iedere mening is juist)  en als zaken worden gezegd die zowel  (bewijsbaar) onjuist zijn, en als die ook iemand schade berokkenen (eerste voorwaarde) doordat onheus zijn naam door het slijk wordt gehaald, diegene kan zich daar, in een procedure tegen weren.  

Dat weren zal dus alleen slagen als de gestelde, voor die persoon negatieve zaken, bewijsbaar onjuist zijn.  Stel dus dat zaken  gewoon juist zijn dan mag de waarheid gezegd, en ook door iedereen geschreven of geopenbaard.  Op die wijze kan b.v. een corrupte rechter, of een stelende curator,  een bekende Nederlander of televisie ster worden. Goed voorbeeld is b.v. Demming (wie kent hem inmiddels niet?) .  Op de punten waar ik zeker van  ben, dus van die feiten en zaken, en ook aan kan tonen dat die niet deugen en dubieus zijn,  daar heb ik volgens de wet niets te vrezen. 

Corrupte rechters en stelende, en chanterende curatoren natuurlijk des te meer.  Verwacht mag worden dat het gehele rechtvaardigheids gevoel van alle Nederlanders opspeelt, en er, op welke wijze dan ook, en met het O.M. voorop, korte metten met hen wordt gemaakt en dat de instanties en rechtscolleges van de foute slechteriken wordt gezuiverd, en het recht  zegeviert.  Anders is het uiteraard als de beweringen gewoon niet waar zijn.  Dan kan de belasterde zich weren,  en op straffe van dwangsommen het stoppen en verwijderen van de site eisen, en ook dwingen dat  publiekelijk excuses wordt gemaakt, en dat is een goede zaak, en ik kan het weten, want ruim 20 jaar terug overkwam mij dat er berichten werden rond gestrooid dat ons bedrijf financieel niet in orde was, puur ten onrechte met het doel om ons bedrijf ten gronde te richten en onze handel te ritselen, waarbij de gang naar de rechter succesvol was, en men, op straffe van dwangsommen, men dit publiekelijk moest herroepen. . 

Maar dat succes is om allerlei redenen niet verzekerd, want rechtspraak is mensenwerk, uitspraken zijn veelal  anders dan verwacht, en rechters hebben soms eigen redenen om zaken krom te praten die recht zijn.  Belangen voor de betrokkenen kunnen vaak zeer hoog zijn, hun vrienden en collega kring is groot, en als ze een foute collega “helpen” zijn ze zelf medeplichtig, dus het wordt een olievlek.  Als een corrupte rechter, althans één die buiten zijn boekje is gegaan, onder vuur komt te liggen, dan begrijpt die ook dat hij heel veel te verliezen heeft, als het openbaar wordt, en zal hij keihard terugvechten, en vechten is ontkennen, moddergooien, stigmatiseren,  en je netwerken en overwicht benutten en uitbuiten, en onderzoeken proberen te voorkomen, en te traineren. Nu wij dus zaken aan de kaak willen stellen  van rechters en een gehele vakgroep die dubieus handelde tegen ons, nemen we dus een groot risico, en kunnen we voornoemde zaken verwachten, maar is dit ook al lange tijd gaande.

Als een rechter  publiekelijk wordt beticht van fout handelen,   en zijn handelen en reputatie ligt op straat, wat  kan hij daartegen doen? inderdaad, goed geraden, “Naar de rechter stappen”.  Die collega moet dan op onpartijdige en objectieve wijze gaan oordelen (moet hij altijd). Oordelen over zijn collega dus.  Dat wordt wel wat lastig, ook weer volgens  wet en regels, moet dat niet een rechter zijn  van de eigen rechtbank, maar dat is allemaal gewoon niet goed geregeld,  welke dan wel, een meervoudige kamer?  kaliber Hoge Raad?,  groot risico dat dit mis gaat, en dat je wel (groot) gelijk hebt, maar er toch gewoon in wordt getikt wordt, en dan heeft er een rechter gesproken en je opgehangen en daar is weinig meer tegen te doen. 

Wat recht wordt genoemd is soms gewoon groot onrecht. Algemeen bekend zijn zaken van onterecht veroordeelden. Iedereen beschuldigt je, en gelooft in je schuld, terwijl je zelf de enige bent die de waarheid kent, dus zeker weet onschuldig te zijn,  maar de rechter spreekt, en dat vaak op aannames, veronderstellingen, tunnelvisies,  negeren van tegenbewijs,  en je wordt gehangen.   Dit kan al gebeuren doordat een rechter gemotiveerd is om het goed te doen maar hij wordt b.v. door een vals proces verbaal misleid, maar hoe gaan zaken als er een collega rechter in het geding is?. Dat is de vraag. Wij hebben het antwoord leren kennen.

We verwijzen maar eens naar het bekende verhaal van El Capone.  Als groot crimineel, kon hij ook vele jaren alle (corrupte) rechters etc. als “puppets on the string”  laten dansen. In zijn geval (de film “Untouchables)  was het de vasthoudende agent Elliot Ness,en Officier van Justitie Marlone  die het recht lieten zegevieren, maar  ook dat ging zeer moeizaam in een hard gevecht, van vele jaren, en  wij zijn nog geen Elliot Ness tegengekomen, en zeker ook geen Marlone en weten dus niet of die in Nederland bestaan.

De rechtspraak heeft daarop het antwoord al gegeven.  Nu ik er zelf bij aanwezig was weet ik als enige dat ik wel degelijk tijdens die bewuste en gewraakte verificatie vergadering van 14 mei 2004 die Bleeker vordering heb bestreden, ook dat ik opzettelijk naar die vergadering was gelokt, en werd misleid, de griffier opzettelijk was weggelaten en haar handtekening later vervalst. Ook dat andere crediteuren niet waren opgeroepen,  en dat die bestrijding opzettelijk in het proces verbaal  is weggelaten.  Dat ik de vordering niet bestreed was ook  ondenkbaar, nu ik dat de dag daarvoor nadrukkelijk schriftelijk had gesteld, en het feitelijk ondenkbaar is dat men  mij dit niet nadrukkelijk zou hebben gevaagd, en dit correct hebben vastgelegd, maar de opzet was (bleek alles (veel) later)  juist om dit niet te doen, wat er toe heeft geleid dat ik van enigermate vermogend, volledig ben geruïneerd, alleen door deze corrupte rechter mr. H.van den Berg,  die wel even een vriendendienstje wilde ritselen, nu hij dit risicovrij achtte, zoals overigen in document 6  uitvoerig beschreven. 

Tot nu toe heeft onze zoektocht naar recht er uitsluitend toe geleid dat, hoewel  men (het proces verbaal vermeld niets concreets)  steeds van een volstrekt onrealistische aanname uit heeft willen gaan,  men stelt dat het proces verbaal leidend is. Men stelt dus dat wat een rechter daarin opgekalkt heeft op voorhand op waarheid berust ook al wordt de hemel groen genoemd,  gras rood en water geel.  Een rechter is  dus een soort Mohammed die de koran schrijft,  wat alleen waar is omdat hij het heeft gezegd.  Ook daar is niet iedereen van overtuigd maar  in het geval van van den Berg is men dat dus wel en ben ik, P. Groot dus de leugenaar.  Met zoals 6/7 van de mensheid  van mening is dat Mohammed er wel eens goed naast kan zitten, maar 1/7 het stellig wil geloven zijn alle rechters die zich daarover bogen tot nu toe goede gelovigen geweest, alleen omdat deze corrupte van den Berg opzettelijk valsheid in geschrifte heeft gepleegd. Hoe erg wil je het hebben?

Vervolgens kon iedere rechter zien dat het gewraakte proces verbaal een verdacht stuk was, maar kennelijk met een faillissement op de achtergrond, waarbij rechters en curatoren elkaar de bal toespelen, om hun zakken te vullen, en loyaliteit met hun college, heeft men  allerlei onredelijke en niet op bewijzen en feiten gebaseerde uitspraken gedaan, die we beschrijven in ons verhaal  “Het land waar de leugen regeert” document 7 en 8. Nu zaken  daarin gedetailleerd zijn beschreven gaan we er hier maar zeer summier op in. 

Alle verzoeken tot getuigenverhoren of onderzoeken zijn afgewezen, de collega wordt in dekking en bescherming genomen, en er is geen enkel signaal dat dit doorbroken zal worden, door een Elliot Ness, laat staan een Marlone.  We kunnen dus verwachten dat, als zaken op een website zijn geplaatst, dat het gevecht zal gaan ontbranden, dat (wederom en voorspelbaar)  men ons zal proberen te stoppen, en klein zal (trachten te) krijgen door misbruik van de macht en bevoegdheden van rechters, die ze niet van wetten en de staat hebben verkregen maar zichzelf hebben toegeëigend,  en dat het gevecht harder gaat worden. Daarbij mogen we het toekennen van dwangsommen verwachten nu ze bij ons bekende anderen in vergelijkbare zaken hen zo ook de grond in boorden, en hebben uitgeschakeld, maar ze hebben me al ridder te voet gemaakt, en mijn A.O.W wordt al deels overgemaakt aan aartsleugenaar Duijsens, dus veel te verliezen is er voor ons nu ook weer niet.  Nederland onderscheidt zich vooralsnog van andere landen als dat je niet direct omgelegd zal worden als je strijd voor recht tegen degenen die je dit juist hebben ontnomen.

Recta nos malum