14.00 Beoordeling van uitspraken

14.00 Beoordeling van de uitspraken, commentaar en onderbouwing daarvan.

Zie ook samenvatting op pagina 2 en 3.

Deze gehele website is ingedeeld, opgesteld, en geschreven door P. Groot die, naar hijzelf stelt, in de (vermeende) Nederlandse rechtsstaat, zijn recht zocht en onrecht verkreeg. Het onmogelijk geachte bleek mogelijk.

Voorwoord en introductie;

1. Veel mensen geloven dit niet, dat dit niet waar kan zijn is aanhoudend tussen hun oren gegoten, en heeft de status van een geloof. Alom is bekend hoe moeilijk het is als bij iemand een geloof stellig post heeft gevat, om diegenen er van te overtuigen, met feiten en bewijzen en argumenten, dat datgene wat ze geloven, aantoonbaar en aanwijsbaar onjuist is. Het nu door mij gestelde benodigd dus ook onweerlegbaar bewijs. Soms ook het aantonen dat degenen die iemand tot zijn geloof hebben gebracht, geen juiste en eerlijke bedoelingen hadden, en de wereld wel eens heel anders in elkaar zit dan gedacht toen men zelf ook nog een naïeve gelovige was.

2. Als men evenwel op Kafka-achtige wijze de harde realiteit leert kennen, en de feiten liegen niet, dan gebeurt er daarnaast nog iets, want van lieverlee ontdek je dat je lang niet de enige bent die wordt geslachtofferd, gepakt en gepiepeld, en ook dat juist het blinde vertrouwen wat men in de rechtsstaat, de rechters, en de rechtszekerheid stelt, er toe leidt en kan leiden dat men dit vertrouwen straffeloos kan misbruiken. In andere onderdelen op deze site is daar ook al veel over geschreven.

3. Beweerd en gesteld wordt dat Nederland een rechtsstaat is. Echter, rechters en rechtbanken zijn er in alle landen, en geen land noemt de eigen rechters niet goed of zelfs corrupt, dus het zijn allemaal rechtsstaten, wat zou dan het verschil moeten zijn?.

Definities.

4. Er zijn 14 definities op encyclo te vinden (op internet) en dus leesbaar. Een kortste is “Staat die het recht als hoogste gezag heeft.” Wikipedia schrijft; “Een rechtsstaat is een staat waarvan de macht gereguleerd en beperkt wordt door het recht……..Vanuit de rechtsstaatgedachte is willekeur te voorkomen en zijn rechtszekerheid en rechtsgelijkheid te bevorderen” Die is een beetje diepzinnig, en ook niet klip en klaar duidelijk, en zo hebben we allerlei variabelen.

Samenvatting van alles wat we stellen in enkele pagina´s.

Gebaseerd op alle eigen ervaringen en ook waarnemingen en verkregen informatie stellen we als navolgend;

Dat fouten en misstanden in de rechtspraak voorkomen vernemen we uit de media, veel zal onder de radar blijven maar zaken als “Lucia de B”, “De Putterse moordzaak”en andere spraakmakende zaken bewijzen dat rechtspraak mensenwerk is, en er zaken doorgaans ongewild, puur mis kunnen gaan. Er zal ook veel goed gaan, en veel rechters zullen goed en bekwaam zijn. Alhoewel, dit is meer een aanname als een onderzocht en bewezen iets. We hebben het hier over strafrecht en onderdelen van recht waar geen belangenverstrengeling wordt waargenomen.

Zaken die wij navolgend stellen zal men ontkennen en bagatelliseren, en vanuit diverse instanties en invalshoeken ook heftig gaan bestrijden (wat nu al plaats vindt), maar zaken zijn nooit onpartijdig onderzocht, en verzoeken tot onderzoek etc. worden stellig de grond in geboord, dus enerzijds is wat men tegenwerpt onbewezen, en anderzijds geeft het saboteren en traineren van onderzoek reeds aan dat men kennelijk veel te verbergen heeft.

Met “men” bedoelen we globaal de rechters die betrokken zijn bij faillissementen. Dit betreft de civiele rechtspraak van de zogezegde Handels en Insolventie teams. Hun betrokkenheid is zeer groot, ze spreken faillissementen uit, ze worden rechter commissaris ofwel toezichthouder op de curator, en dus betrokken en verantwoordelijk voor allerlei beslissingen die over grote bedragen gaan en ingrijpende gevolgen hebben voor zowel de gefailleerde, de schuldeisers, en alle andere betrokkenen. Vervolgen zijn ze beslissers over zaken, daar waar gedupeerden hun recht zoeken.

Naar is gebleken is van objectief en gedegen toezicht houden geen sprake wat ook navolgbaar en begrijpelijk is, nu er tussen curatoren en rechters langdurige relaties en banden ontstaan, wat leidt tot belangenverstrengeling, waarbij curatoren veelal eigen belangen hebben, en hun vermeende toezichthouders op hun hand weten te krijgen. Naar is gebleken hebben veel curatoren ontdekt en ervaren dat het zeer lucratief is om boedels leeg te roven ten behoeve van zichzelf, wat straffeloos slaagt als de betrokken R.C. meewerkt. Er bestaat daarbij geen toezicht op de toezichthouder. Rechters blijken daarbij weinig op te hebben met de losers die failliet gaan, en beschouwen die ook op voorhand al als fraudeurs, en underdogs, worden beschouwd.

Sprake blijkt te zijn van zeer sterke en wijd verbreide onderlinge netwerken, ofwel zo een team bij een rechtbank is integraal betrokken, in steeds wisselende contacten met verschillende curatoren, waar ook collega advocaten (curatoren zijn als regel advocaat) en dubieuze opkopers rollen in mee spelen. Vele verstrengelde belangen zijn evident, ook met banken, (o.a. Rabobank), en (beëdigde) taxateurs, en ook verstrengeling met zowel hoger beroeps rechters en zelfs Hoge Raad, als ook met vooral aanzittende politici van grotere middenpartijen, waarbij iedereen iedereen in dekking en bescherming neemt en men er in slaagt om duidelijke zaken die volledig fout zitten ook nog buiten de publiciteit te houden.

Deze stellingen zijn vooral gebaseerd op feiten en ervaringen zoals bij rechtbank Alkmaar en het Hof Amsterdam ervaren. Duidelijk is dat dergelijke zaken ook bij andere rechtbanken voorkomen, niet duidelijk (want niet onderzocht) is of er onderling verschillen zijn. Meest schrijnende gevallen die ons bekend zijn, zijn b.v. de zaak fa. Visser die onnodig en onrechtmatig in faillissement werden gebracht, waarbij (ruwweg geschatte bedragen) er voor ca. 8 miljoen verkoopbaar actief was te verkopen, wat officieel nog geen miljoen opbracht, dus voor 7 miljoen euro aan goederen is geen verantwoording maar wel bewijzen dat veel naar het buitenland is verdwenen en cash afgerekend. Exact hetzelfde overkwam de fa Zijlstra. Iedere rechtszaak werd verloren, onrecht in plaats van recht. De zaak die we als onze zaak, dus onze ervaring beschrijven is van kleinere orde, maar levert de bewijzen van het hierboven gestelde.

Bij beschrijving van onze zaken vonnissen leveren we bewijs van onze stellingen, tenzij anderen het tegendeel gaan en kunnen bewijzen!!!

5. Wel kan worden bedacht dat het hele rechtssysteem door mensen moet worden geregeld. Mensenwerk dus. Het gehele rechtssysteem moet dus opgesteld en uitgedacht zijn door goede mensen, en ons beschermen tegen zowel slechte mensen, als ook de overheid, en ook (en daar gaat dit over) tegen elkaar, onze medemensen, in onderlinge geschillen (civiele rechtspraak).

6. De gedachte bij de doorsnee Nederlander is dus dat dit in ons land wel goed zit. Dat is ook de gedachte van het gros van onze volksvertegenwoordigers, en de gedachte dat je rechtszekerheid hebt, en dat je rechten zijn gewaarborgd, geeft je een goed gevoel, en dus ook dat een veelheid aan wetten vervat in dikke boeken je rechten beschermen. Onze regering is er dan druk mee, om die wetten waar nodig aan te passen, en te verbeteren. Daar speelt dan een politiek krachtenveld een rol bij, in de Democratische context, en in algemene zin (nemen we nog steeds aan) vanuit goede intenties. Je ontmoet onrecht, aangedaan door een medemens of door de staat. Dat mag niet en dat willen we niet. Je drukt dan dus op het knopje “recht doen”of “ik wil recht” en er rolt recht uit de rechtsstaat machine. Zo denken de meeste Nederlanders en zo dachten we vroeger ook.

7. Dat die wetten naar behoren worden uitgevoerd acht onze regering vanzelfsprekend, daar zijn de rechters voor en die zijn deskundig, capabel, zorgvuldig geselecteerd, en perfecte en goede mensen. Althans, dat is wat men meent dat het geval is, en waar men dus vanuit gaat. En daar blijkt het, zoals we zelf hebben mogen ervaren, gewoon helemaal mis te gaan. Uiteraard, het is en blijft mensenwerk, en men kan bij selectie niet in het hart en de ziel kijken, maar men meent dat fouten spaarzame incidenten zijn. Onze ervaring is een andere, en wat is rechtszekerheid en wat zijn (goede) wetten waard, als rechters zich daar, om hun moverende redenen, niet aan houden.

8. Er blijkt geen feitelijke controle op foute uitspraken te zijn, zelfs cassatie uitspraken (zoals we aan zullen tonen) kunnen onnavolgbaar en discutabel zijn, niemand tikt een rechter op de vingers als hij de geldende wetten en regels niet volgt en een rechter kan net als ieder mens, verkeerde indrukken krijgen (tunnelvisie), fouten maken, zich laten misleiden, dus ongewild miskleunen, maar hij/zij kan ook partijdig dus corrupt zijn, en anderen, zoals collega’s, daarin mee nemen. Als er maar 5 of 10 procent van de rechter gewoon fout is, dan is dat al veel te veel en zit feitelijk de gehele rechtspraak fout. Gebleken is dat dit vooral in de relatie van toezichthouder op curatoren bij faillissementen, gewoon het geval is, en men in de onderlinge uitgebreide netwerken, men zich er kennelijk van lieverlee op in heeft gesteld, om samen iedere boedel leeg te roven, ten faveure van de eigen zakkenvullerij. Dit is waar we het op deze website dus in algemene zin over hebben.

9. Die zaken zijn in andere onderdelen op deze website al uitgebreid en afdoende beschreven. Zonder duidelijk en aanvullend bewijs zijn dit meningen en conclusies waar de juistheid niet van kan worden gecheckt en beoordeeld, en dus af te doen als “een gekleurde mening”, en dat dan weer van iemand die zich “verongelijkt”voelt. Benodigd daarom is dat de gerechtelijke uitspraken, waar deze zaken op zijn gebaseerd, voorgelegd worden en per uitspraak van onze mening, bevindingen en conclusies worden voorzien. Dat zijn dan uiteraard nog steeds wel onze meningen, maar waarbij anderen, bedoeld zijn deskundige lieden, er ook hun beoordeling op los kunnen laten, en mogelijk een andere mening of visie er op richten. Evenwel, als men in een uitspraak schrijft dat men van een aanname zonder bewijs uitgaat, is dat een hard feit, maar ook een onjuiste zaak, om als rechter van niet onderbouwde beweringen uit te gaan, en is er nauwelijks ruimte voor verschillende inzichten.

10. Uiteraard verwachten we niet dat veel mensen dit zullen gaan lezen. Wel leent een website zich er voor om zaken overzichtelijk op rij te hebben, en te hebben opgesteld in goede volgorde. Dit zodat in het geval dat zaken, die volgens ons mis zitten, en nader vastgesteld moet worden, en dus onderzocht, voor iedereen toegankelijk en vindbaar zijn. Om de navolgende redenen is dit ook van belang en van noodzaak. Daar waar men (de malafide lieden) stellen dat zaken onjuist zijn en wat dies meer zij, dan zijn zaken gedocumenteerd, en is het aan hen om van zaken en conclusies, bewijs te leveren van wat zij stellen als het tegendeel. Daartoe zijn ze dan ook hierbij uitgedaagd.

11. Aanvullend dient duidelijk te zijn dat dit een tijdrovende zaak is, die een flinke hoeveelheid tijd zal vergen, terwijl het door allerlei andere zaken, die veelal van doen hebben met de positie waarin we zijn gebracht en zogezegde aanpalende zaken dienaangaande. Het zal dus een flinke tijd gaan vergen gezien de veelheid van zaken die er inmiddels al zijn. De opzet is dat er wekelijks een aantal beschrijvingen en commentaar en bevindingen bij zullen gaan komen en het onduidelijk en niet inschatbaar is, of, en wanneer zaken afgerond zullen zijn.

12. In feite wordt dit dus een vergelijkbaar verhaal als in hoofdstuk 8 is verteld (het land waar de leugen regeert) maar nu dus op geheel andere wijze, per uitspraak verteld. Ook wordt dan wel duidelijk hoe zaken zo vergaand zijn en hoe er zo een hoeveelheid aan uitspraken kon ontstaan. Ook als men zaken kritisch en vergoelijkend naar de andere partijen toe wil bezien zal toch een onmiskenbaar beeld ontstaan. In het commentaar van mezelf op zaken, zou men nog kritischer kunnen zijn, vooral op het punt waar ik verbanden leg waarmee ik meen aan te kunnen tonen dat te kwader trouw is en wordt gehandeld, of dat de schijn daarvan groot is. (ook gesteld in samenvatting).Desalniettemin zullen we u trachten te overtuigen.

13. Na deze introductie en dit voorwoord, de navolgende zaken;

Voor het goede begrip en om zaken te kunnen volgen dienen we kort te stellen wat voorafgaand was, aan het moment wat we benoemen als het eerste begin van de eerste rechtszaak. Wij begonnen zelf een rechtszaak tegen de V.O.F. Bleeker Smit d.d. 2 februari 2000, wat we dus benoemen als het moment van het begin van de eerste (te behandelen) rechtszaak. Zaken zullen niet duidelijk zijn en te volgen als de cruciale zaken die vooraf gingen niet bekend zijn (zijn wel ook in andere hoofdstukken beschreven). Over die rechtszaak maken we geen opmerkingen aangaande zaken die in gerechtelijke zin onjuist waren. We komen dan wel aan een moment dat er faillissement werd aangevraagd, voor 2 B.V.s die geen activiteiten meer hadden, en er dus een curator in het spel kwam, die alle ellende veroorzaakte. In dat kader zullen we bewijzen / onderbouwen dat deze curator, die in het te stellen kader geen uitzondering zal zijn, alleen bezig was de eigen zak te vullen en voluit werd geholpen door de rechter commissaris, zodanig dat de schijn dat ook die meedeelt in de buit evident is.

14. De wijze waarop we werden misleid, gechanteerd, belogen, bestolen enz. verwonderde ons zeer, maar steeds meer, ook dus in andere gevallen, en ook in allerlei andere branches bleek dit schering en inslag te zijn en de algemene praktijk. Met die curator zijn enkele rechtszaken gevoerd, die we gaan bezien en bespreken, die een duidelijk beeld zullen schetsen. Die zullen we als eerste benoemen en bespreken. De andere zaak die de hoofdzaak gaat zijn was een rechtszaak die gaande was (Bleeker Smit als voornoemd), waarbij speciale aspecten een grote rol bleken te zijn gaan spelen die juist niet veelvoorkomend zijn, maar juist uniek en bijzonder, nu er een proces verbaal onjuistheden bevatte die ons de das omdeden, en alles er op wijst dat dit in een complotachtige setting opzettelijk is vervalst, zoals door ons in hoofdstuk 6 ( 6 op de website) gedetailleerd is beschreven. Een grote hoeveelheid rechtszaken kwam daar uit voort die we benoemen als uitzonderlijk. We zullen daarbij ook beschrijven en aannemelijk maken dat alles wijst op partijdigheid en ook en vooral op handjeklap met, en het beschermen en uit de wind houden van een corrupte collega.

15. Voordat we die zaken per uitspraak gaan bezien en bespreken, zullen we nog een puntsgewijze opsomming beschrijven van zaken waar naar de ons bekende regels en richtlijnen voor een juiste en onpartijdige rechtspraak, aan behoren te voldoen, zodat we per uitspraak ook aan kunnen geven aan welke punten die zaak niet blijkt te voldoen. De laatste eindconclusie van iemand die alles zou hebben gelezen, kan nauwelijks anders zijn, als dat heel veel zaken daar niet mee kloppen en corresponderen en dat de rechtspraak en dus de rechters zo rot zijn als een mispel.

Voorafgaande zaken van belang.

Opmerkingen vooraf / de menselijke maat.

16. Voor veel mensen is wel herkenbaar dat de menselijke natuur niet altijd uitsluitend uit positieve elementen bestaat. Negatieve karaktertrekken probeert men veelal te camoufleren, en men doet zich vaak veel beter en positiever voor dan men is. Ook dit is een bekend fenomeen. Dit maakt dat vermeende vrienden al langere tijd vijanden kunnen zijn. Het is vaak maar goed dat men niet weet wat er achter de rug van iemand om wordt gezegd, iedereen herkent wel wat van dit soort zaken, mogelijk ook in zijn eigen karakter. Vooral afgunst en jaloezie , zijn sterke sentimenten die voor veel narigheid kunnen zorgen, en tot agressie en rancune kunnen leiden. Dit soort zaken zijn vaak moeilijk te pijlen, men zal ook niet snel toegeven dat iemand zijn foute karakter oorzaak van zijn handelen is, maar eenieder die wat levenservaring heeft opgedaan heeft wel zijn eigen verhaal, en ook hebzucht kan een rol spelen, als men zaken die van anderen zijn, al of niet in combinatie met voornoemde gevoelens, zijn eigendommen wil ontstelen. Voor ons staat vast dat meerdere van dergelijke giftige cocktails, een belangrijke rol speelden in vooral zaken die de z.g. voorgeschiedenis betroffen.

17. In de beginjaren van ons bedrijf gingen zaken moeizaam, troffen ons tegenslagen. Vooral collega’s volgden dat kritisch en hadden een lage opinie van onze zakelijke pogingen. Op basis van wat gerichte keuzes en planning kwamen zaken evenwel op enig moment van de grond, waarbij we zaken die voordien bij andere waren mislukt op een andere wijze wel werkbaar maakten, en creëerden we een niche markt met specialisaties, kwamen zaken in de lift, en hadden anderen het nakijken, en dienden hun opinie bij te stellen. Dat dit kwaad bloed zette werd later wel duidelijk, waarbij bepaalde personen zeer kwalijke rollen speelden. In de bloembollenbranche spelen handelspartijen (vergelijkbaar met makelaars) een belangrijke en ook zeer invloedrijke rol, nu die ook de geldstromen beheersen, en transacties garanderen. Op enig moment werd daarbij onze positie ondermijnd en door beïnvloeding, en soms zelf onder druk zetten van relaties, zaken die zeer vergaand waren en ons veel schade deden.

Escalatie en strijd.

18. Die zaken beschrijven we in hoofdstuk/onderdeel 7 en waren bizar en extreem. Een eerste poging ons uit de markt te drukken en met de, inmiddels lucratieve en groeiende handel aan de haal te gaan vond in 1990 plaats, waarbij ook de eerste daaraan gerelateerde rechtszaken. Die pogingen mislukten, maar agressieve en rancuneuze gevoelens bleken bij de verliezers groot te zijn en verhevigden zich toen wij ook als klokkenluider van misstanden wilden functioneren. Men zinde op wraak maar bereidde dit deze maal zaken zorgvuldig voor, in een periode van ca. 4 jaar. Door manipulatie, beloftes en bedreigingen werden de contracttelers (waar we afhankelijk van waren) bewerkt en ook onze klanten werden tegen ons opgezet. Aan hen was voor miljoenen (toen nog guldens) aan waarde van materiaal toevertrouwd. Dit leidde tot een ongekend felle strijd, en verrassing op verrassing nu later wel duidelijk werd dat kennelijk al veel eerder in een clubje was besloten om, met behulp van onze contracttelers, aan ons ons bedrijf te ontfutselen. Die pogingen leden uiteindelijk toch schipbreuk, men ging daarbij ook publiekelijk plat op de snuit, en spraakmakend in vakkringen. In 2007 is die zaak beëindigd met een schikking in ons voordeel van fl. 2.445.000 dus ca, 1.150.000 euro.

19. Dit redde enerzijds het bedrijf, anderzijds waren kosten en schade hoger dan de schadeloosstelling. Advocaat en gerechtskosten overstegen de half miljoen, maar vooral de relatieschade was groot. In 1994, was de omzet ca. fl. 11 miljoen, het jaar daarop 9 miljoen, en het opvolgende jaar 7 miljoen, door constante ondermijning van relaties, en het de bal toespelen van concurrenten etc. (alles in 7 beschreven) Daarna stabiliseerde het en vond het bedrijf de weg weer terug naar boven. Zaken trokken uiteraard ook een ongekende wissel op ons, waarbij opgemerkt dat het grootste in en verkoopbureau CNB, wat feitelijk ca. 50 % van de totale bloembollenhandels markt beheerste, achter de schermen de initiatoren waren. Het was ook hun advocaat, ene mr. Venbroek, die er een soort persoonlijke missie en vendetta van maakte en eenieder waar mogelijk manipuleerde.

Eindspel.

20. Dat we dit überhaupt overleefden, hadden we te danken aan een aantal klanten en ook een aantal leveranciers die uit het goede hout waren gesneden. Daarbij kwamen sommigen tot de conclusie dat zaken op basis van leugen, bedrog en diefstal plaatsvonden, en die zich niet lieten manipuleren en onder druk zetten (wat in alle gevallen werd geprobeerd). Er vond dus een feitelijke groepsvorming plaats van “De goeden tegen de kwaden”. Die strijd werd niet met de schikking van 2007 beëindigd. Daarvoor was de opgebouwde agressie en rancune bij de kwaden te hoog. Als ergens een kwestie met een relatie ontstond trachtte men die partij te beïnvloeden om een oplossing te voorkomen, en op een rechtszaak aan te sturen, op veel plaatsen had men vriendjes, en was men vrij succesvol in het kwaad. Zo kostte b.v. de zaak Steijn ons pakweg 30.000 euro door bollendiefstal, Bakker de tuinspecialist middels ene van Vliet kostte 60.000, v.d. Meer kwam weg met diefstal van ca. een ton, (wel deels gecompenseerd in de schikking), om er maar een paar te noemen. Dat soort zaken waren dus allemaal nog gaande rond 1999, het jaar dat de fatale contractteelt plaats vond men de fa. Bleeker Smit.

21. Die zaken ondermijnden dus nog flink onze bedrijfsvoering, en ergerden onze Bankier hoewel in 1997 en 1998 weer winst werd gemaakt, en zaken kwamen weer op de rit, dus feitelijk tegen alle verdrukking in, nu het in de basis een gezond bedrijf was. Onze bankier (ING) zag wel in dat we onrechtmatig werden gepakt en gepiepeld, maar volgde zaken kritisch, maar was weer redelijk tevreden, ondanks de nog diverse lopende rechtszaken, die zaken ondermijnden. In 1999 was in aanvang dus alles oké, maar dit werd uiteindelijk een rampjaar. Dat er een zeer natte herfst was in 1998 kan nog worden herinnerd. Dit leidde bij de oogst tot veel extra kosten, maar bleek ook de oogst van z.g. tweejarige teelt, in 1999 te oogsten, schade te hebben toegebracht. Dan was de markt verkeerd ingeschat, wat tot schade leidde, zaken die het bedrijf op had kunnen vangen als daar de z.g. Bleeker strop niet bovennop was gekomen. Die was nieuw als contractteler aangenomen en maakte zodanige teeltfouten dat er nauwelijks oogst werd teruggeleverd, een schade van tussen twee a drie ton in euro’s. In onderdeel 5 vinden we dienaangaande een rapportage waar 5 deskundigen zich achter conclusies stellen die deze zaken bevestigen. zaken die door Bleeker nagenoeg onbestreden zijn.

Bloembollen bemiddelings Bureau Bader, bemiddelaar Burger, advocaat Venbroek en advocaat Duijsens.

22. Rond die tijd domineerde het CNB de markt, die vond in Hobaho een wat kleinere concurrent en Bureau Bader was een kleine speler. Dan was er Bloembollenbureau Cebeco waar we zaken mee deden toen zaken bij CNB vastliepen, maar 4 jaar later legde men de geschillen bij en regelde CNB met Cebeco dat Cebeco ons uit de markt zou drukken, en de buit onderling verdelen, waar dus ook de uiteindelijke (voornoemde) schikking mee was, maar wij waren daarna in zee gegaan met Bader, met Burger als degene die onze zaken behartigde, maar die bleek in 1999 ook al een tijdje een dubbele agenda te hebben, en achter onze handel en klanten aan te zitten. Hij was degene die bij ons Bleeker als nieuwe kweker aanbracht.

23. Toen daar de problemen en schade met de teeltfouten naar voren kwam bleek dus later dat er al zaken gaande waardoor ze zich niet neutraal opstelden. In geval van een ontstane kwestie is het regel dat zo een Bureau probeert om middels overleg tot een vergelijk te komen. Wij stelden ons in die bespreking op het standpunt, halve oogst / halve betaling van teeltvergoeding, hoewel de schade veel groter was. Om langdurige rechtszaken te voorkomen hebben we later het bod zelfs nog verhoogd tot 2/3 wat inhield dat Bleeker zijn geld verkreeg behalve het gedeelte wat hij door zijn wanprestatie aan onkosten had bespaard. Naar het leek zou Bleeker daar op in gaan. Het verslag van het eerste gesprek eindigt er mee dat er een week later een vervolggesprek zal zijn, en dat de partijen de intentie uitspraken om er samen uit te komen.

24. Wat er in die week gebeurde is mij door Bader sr. zelf verteld. Hij had verschillende rechtszaken gaande waarbij hij (aartsvijand) Venbroek als advocaat had. Hij meende dat het geen kwaad kon om die in deze kwestie om advies te vragen, en die had direct stellig ontraden om ook maar een enkele concessie te doen. Zijn advies was om het direct voor te brengen voor het Bloembollenscheidsgerecht, een arbitrage commissie die bindende uitspraken doet. Die gaven namelijk altijd de contractteler gelijk in geschillen. De motivatie daarbij was dat een contractteler begeleiding behoefde en dat fouten dus per definitie ook altijd door onvoldoende begeleiding waren ontstaan, een stuk jurisprudentie die Venbroek zelf had bewerkstelligd. Ons was dit bekend, om welke reden wij in ons contract hadden staan dat we contracteerden met professionele telers, en dat geschillen niet voor het scheidsgerecht zouden gaan komen. Deze Venbroek had ook gesteld dat hij al zoveel nare ervaringen met ons had, maar dat hij collega Duijsens zou vragen. Deze Venbroek kreeg dus op een presenteerblaadje een zaak waarin ze ons wederom het leven lastig en zuur konden maken, en daar nog voor betaald krijgen ook. Bleeker had toen dus nog 63.000 euro hebben kunnen ontvangen, maar koos onder stellig aandringen van Venbroek en Duijsens, voor geen geld maar advocaten rekeningen en inmiddels 17 jaar procederen. Op die wijze was dus, volgens zeer betrouwbare bron, Duijsens op de proppen gekomen.

25. Duijsens was bekend met bloembollenzaken. De belangenvereniging KAVB adviseerde aan hun leden, wie zij deskundig achtten in dit vakgebied, wat ook de link was, hoe ze elkaar kenden. Duijsens werkte voor een groot kantoor Barentz en Krans, van welk kantoor een collega de voornoemde zaak tegen Cebeco deed. Hij stelt dat hij met die zaak niets van doen had, en die collega nauwelijks kende wat pertinent onjuist is, nu er ook eerdere betrokkenheid van hem met bepaalde zaken was tegen ons (o.a. Breure)sprake was, en voornoemde zaken ook een ruime en spraakmakende bekendheid hadden, en hij dus zeker ook al tot het vijandenkamp behoorde, die meenden dat er nog een rekening te vereffenen was. Later heeft hij met enkele andere collega’s het voornoemde kantoor verlaten, en is een eigen kantoor begonnen. Voor het goede begrip van zaken dienen die achtergronden duidelijk te zijn, dus hebben we die hierbij beschreven. Ook in het vakblad van de KNVB werd hij samen met Venbroek en later ook Sweep (komen we in andere stukken tegen, als advocaten, deskundig op het terrein van Bloembollen, genoemd en aanbevolen. Dit maakte dat ze onderling, ook als ze in een zaak tegengestelde partijen vertegenwoordigden, onderling veel regelden en ritselden.

De complottheorie.

26. Complotten bestaan, de wereld is er vol van, grote, kleine, sterke, zwakke, duidelijke en onduidelijke, en noem maar op wat en hoe. Complotten zijn doorgaans geheim en worden door de complotteers ontkend, en zijn soms goed herkenbaar, maar niet bewijsbaar. De complottheorieën worden vaak niet geloofd en als onjuist en ongeloofwaardig afgedaan, en vaak betitelt als paranoia. Vooral in de rechtspraak ontkent men veelal het bestaan van complotten en de z.g. complottheorieën, soms uit naïviteit, vaak ook tegen beter weten in, tenzij er duidelijk en hard bewijs is (en dan soms nog niet eens), en zeker ontkennen de leidende elites z.g. samenzweringen, als zaken zich binnen hun eigen elitaire gelederen aftekenen, en afspelen. Die dubieuze zaken zijn binnen hun eigen gelederen wel bekend, en dus ook dat men met heel veel dubieuze zaken, ook wel gewoon weg kan komen. Waar we het nu vooral over hebben zijn de complotten van stelende curatoren geholpen door rechters die hun dubieuze zaken faciliteren, in samenspel met collega advocaten, dubieuze opkopers, witwassers en alles wat je in het criminele circuit zo ongeveer verder kunt bedenken. Bij crimineel handelen zonder scrupules, met zelfverrijking als doel, hoort alles wat bij wet verboden is, dus leugen, bedrog, valsheid in geschrifte, en wat er verder bij komt kijken, kan en mag en gebeurt, en niemand controleert of geeft kritiek. Randvoorwaarden zijn dat men de schijn in leven houdt, en de buitenwereld misleidt, en zich een bepaalde grens stelt waar men van denkt dat men probleemloos weg kan komen, en dat gaat tot nu toe goed. Opmerkelijk is dat de publiciteit nagenoeg zwijgt, terwijl men met vele zaken die zacht gezegd dubieus zijn, weldegelijk kennis heeft.

27. Complotten zijn altijd geheim en worden vaak pas zichtbaar als men middels onderlinge afspraken dus samenzweringen daarmee zaken heeft bewerkstelligd en alle zaken feiten zijn geworden die op rij staan. Soms blijft onduidelijk wat iemand bewoog om aan samenzweringen (ander woord voor complot) mee te doen. Het kunnen vrienden diensten zijn, ruilobjecten, meedelen in de buit, gedeelde aversie tegen personen, een soort uitdaging, en kan zelfs onder druk geschieden, het is altijd een groepje mensen tegen een persoon of ander groepje. Complotten zijn geheime acties die anderen moeten verrassen en overrompelen, en een strijd beslissen of men wil 1-0 voor komen te staan, voordat de strijd begint. Complotten zijn per definitie illegaal, maar als de neuzen gelijk staan, en zaken steeds lukken en slagen dan worden grenzen ook steeds opgerekt en verlegd. Complotten behoren bij oneerlijke, gemene mensen die zonder morele bedenkingen anderen bestelen en hun leven verzieken. Op basis van onze conclusies en ervaringen dienaangaande zullen we de hoofdrolspelers en alle zaken die hen omringen gaan bezien.

Curatoren en hun toezichthoudende rechters, leer ze ons kennen!

28. Wat daar dan verder van moge zijn, realiteit of paranoia, niet in de eerste instanties, maar nadat het faillissement was doorgedrukt in maart 2003 en Sweens de scepter mocht gaan zwaaien, kunnen we er zelf niet anders van maken dan dat er sprake is geweest van één groot complot, met curator Sweens in de hoofdrol, ook een hoofdrol voor Duijsens, en alle betrokken rechters, tot aan de Hoge Raad toe, als medespelers. Curatoren blijken zeer verweven met een collectief aan rechters, over lange periodes. Zo kan b.v. Sweens al wel 25 jaar curator in allerlei faillissementen zijn, en heeft hij alle R.C.s die er zijn al vele malen als R.C. gehad, en zal er daarbij op allerlei andere manieren ook sociale omgang gaande zijn. In bepaalde besturen en zaken geld een bepaalde periode om niet te eigen met zaken te worden, aangaande het gevaar van verstrengeling van belangen, maar hier blijkt juist het omgekeerde gaande. Van toezicht is doorgaans geen spraken, en verstrengeling is een “ongoïng” proces. Ons kent ons, bij de een kan men verder gaan dan bij de ander, en waar een R.C. meewerkt aan dubieus handelen is hij in feite ook schuldig aan diefstal en bedrog, wat niet te openbaar mag worden, en hebben ze zo allemaal er belang bij om de rijen te sluiten. Feitelijk dus één groot complot, althans zoals wij zaken hebben ervaren, en wat uit die ervaringen hebben kunnen concluderen.

29. De opzet van deze voorbeschrijving is dat de lezers zich openstellen voor wat wij stellen. Het knopje van “dit kunnen we niet geloven” omstellen naar “het zou zomaar alles “wel”waar kunnen zijn ( het wordt gesteld, het lijkt toch wel geloofwaardig, andere conclusies zijn moeilijk te maken, het zou zomaar wel eens gewoon helemaal waar kunnen zijn, hoe ongeloofwaardig het ook op het eerste gezicht lijkt). Wij stellen dat een curator zich standaard vijandig en agressief opstelt tegen failliet gegane personen en bedrijven, en dat hun toezichthouders hun praktijken kennelijk blindelings ondersteunen. Geen sympathie, het blijkt al vrij algemeen te zijn dat ze collectief antipathie hebben voor de Lozers die failliet gaan, die ze op voorhand ook als notoire fraudeurs beschouwen. Een rechtszaak aanspannen tegen een curator, ook al is dit op gegronde redenen, komt dus terecht bij de lieden die feitelijk één groot complot met hen vormen en wordt dus ook standaard verloren (wat de gestelde zaken bevestigd). We zien en ervaren daar dus een grote (schijn van) belangenverstrengeling.

30. Bijzonder is dat Duijsens niet alleen Sweens op zijn hand kreeg, maar dat die weer R.C. van den Berg voor zijn kar wist te krijgen. De zaak ging wel om een flink bedrag maar ook weer niet om miljoenen. Daarnaast zullen de feiten nooit boven water komen, zeker niet als waarheidsvinding en nader onderzoek wordt gesaboteerd. We gaan er van uit dat als het ware een aantal ingrediënten samenkwamen. Vanwege de beschreven agressieve en rancuneuze houding tegen ons, die al op voorhand aanwezig was, en diepgeworteld bij de vijandengroep van ons, is het begrijpelijk en navolgbaar dat Duijsens ver ging om Sweens voor zijn kar te krijgen, maar hoe zal onbekend blijven, mogelijk de belofte van een deel van de buit. Wat zal hebben geholpen was dat Sweens ook aversie had opgebouwd tegen ons, en ook zal hij er mee bekend zijn geweest dat met v.d. Berg wel wat was te ritselen, en dat die, daar waar nodig, ook wel op zijn collega rechters binnen hun team kon rekenen. Opvallend is dat J. Blokland de feitelijke R.C. was van Lico Teelt B.V. maar dat die buiten het vervalsen van het proces verbaal is gehouden.

De zaken van belang.

31. Ten overvloede en ter herinnering (zaken zijn feitelijk al uitvoerig beschreven) benoemen we vooraf aan de behandeling nog de navolgende zaken;

A. Zoals ook de deskundigen bevestigden had Bleeker niet aan het aangegane contract voldaan, en ons daarmee een grote strop bezorgd. Volgens de wet, die ons daartegen beschermd, diende dit objectief te worden vastgesteld, en dient een wanpresteerder op te draaien voor de door hem veroorzaakte schade. De beschrijvingen zullen aantonen dat, in tegenstelling tot wat de wet stelt, de wanpresteerder wordt beloond en de gedupeerde, die het recht dat de wet hen toekent, tracht te verkrijgen, ten gronde wordt gericht. Dat zaken zich zo konden voltrekken bewijst en bevestigd de partijdigheid en de hieraan voorafgaand beschreven zaken.

32. B. Om ons prive als bestuurder van onze B.V.s. (wettelijk) een ernstig verwijt te kunnen en mogen maken dienen er dus ernstig verwijtbare zaken te zijn. De werkelijkheid en de feiten zijn dat die er juist niet waren, en wij in overleg met goede adviseurs zaken (de doorstart) op zorgvuldige wijze hebben geregeld, en daarbij het belang van de (z.g. oude) crediteuren voorop hebben gesteld. Volstrekt ten onrechte, en in strijd met alle feiten, is het z.g. ernstige verwijt gebaseerd op reeksen aan leugens van vooral Duijsens, maar ook van Sweens, alles uit de lucht gegrepen en niet van enig bewijs voorzien, terwijl bestrijding van die verzinsels, voorzien van bewijzen en verklaringen, volledig zijn genegeerd, wat dus ook het voorgaand beschrevene (de complottheorie) en partijdigheid, ten volle bevestigd en bewijst.

33. C. In alle aan Bleeker gerelateerde zaken speelt een proces verbaal van een verificatievergadering een rol wat naar onze wetenschap onjuist is opgesteld. Wij beschrijven zaken gedetailleerd in deel 6. Alles wijst er op dat dit puur een opzetje was, doorgestoken kaart en onderdeel van de complotten. Opmerkelijk is dat iedere rechter al op het eerste gezicht kan zien dat er vreemde en dubieuze zaken aan dit P.V. kleven, dat het afwijkt van het reguliere, en er zeer onredelijke en onjuiste zaken dienaangaande in zo ongeveer alle uitspraken voorkomen, maar wel wisselend en niet consequent, maar weer wel consequent in ons nadeel uitgelegd, waarbij ons niet wordt toegestaan om middels getuigen of onderzoeken aan te tonen dat zaken ondeugdzaam zijn (en de opsteller corrupt). Ook dit spreekt boekdelen en bewijst en bevestigd de complottheorie en de partijdige opstelling, in het algemeen tegen gefailleerde personen en in het bijzonder tegen ons.

34. Dit zijn dus een aantal zaken die we verzoeken om in de gedachten en het achterhoofd te houden, hoewel we dit ook wel in de beschrijvingen zullen benoemen. Verder is van belang om op rij te zetten aan welke criteria een behoorlijke rechtspraak en de uiteindelijke vonnissen aan behoren te voldoen.

Dat doen we dan hier nog navolgend in dit document wat geld als voorwoord en nadere uitleg. Wat we navolgend beschrijven in natuurlijk bekend, en behoort vanzelfsprekend te zijn, Hier zullen duidelijk omschreven regels voor zijn, maar wij doen dit even globaal en uit de losse hand. Zaken zijn elders ook veelvuldig beschreven.

35. Waar rechtspraak en rechters, geacht worden aan te voldoen.

A. Een rechter wordt verwacht in alle omstandigheden volledig neutraal dus onpartijdig te zijn. Dat dit lastig wordt in hun relatie met curatoren daar is veel bij voor te stellen.

B. Daaraan verbonden dienen ze dus zaken met objectieve blik bezien en beoordelen.

C. De feiten waar van uit moet worden gegaan dienen juist te zijn, dus naar waarheid.

D. Als partijen tegengestelde beweringen doen dan dient er middels z.g. waarheidsvinding de waarheid te worden vastgesteld.

E. Middelen om de waarheid vast te stellen: Bewijsstukken, verklaringen, getuigen, getuigen verhoren, en wat dies meer zijn.

F. Op aannames en onbewezen zaken behoort men niet te vonnissen.

G. Vonnissen dienen aan bepaalde criteria te voldoen, b.v. een deugdelijke onderbouwing.

H. Ook zijn er z.g. aanbevelingen voor onpartijdige rechtspraak. Een rechter wordt geacht die te volgen.

Men kan al gaan begrijpen dat er met genoemde zaken veel mis was en veel mis ging. Als dit niet zo was geweest zouden we de zaken niet hebben beschreven. Zoals ook al gesteld worden rechters niet / nooit op onjuistheden aangesproken, ook niet als zaken haaks staan op regels en richtlijnen.

36. Met het bespreken en becommentariëren van de vonnissen wordt dus ook de gehele gang van zaken uit de doeken gedaan.

Uitleg aangaande vonnissen.

In de uitspraken vinden we doorgaans de navolgende zaken;

a. Het verloop van de procedure, daarbij worden ook de ingebrachte stukken benoemd, die we (mede daarom) zelf verder achterwege laten.

b. De feiten. Daar wordt dan weergegeven, uiteraard verkort en zoals de rechters het zelf begrijpen en ervaren, waarbij de werkelijkheid anders kan zijn. Dit is dan ook gebaseerd op de inhoud van de genoemde stukken, zaken die we dus ook doorgaans laten voor wat ze zijn.

c. De verzoeken, daarin wordt beschreven wie wat eist, eisen en tegeneisen.

d. De stellingen van de verzoekers, dus de omschrijving wat men vindt en waarom.

e. De stellingen van de tegenpartij. Bij die stellingen kan al behoorlijk wat mis gaan, of althans kunnen zaken uitvergroot of weggelaten worden, en klinken er al zaken door die op het vonnis aansturen.

f. De beoordeling; Dit is, uiteraard het belangrijkste deel want daar komen rechters tot de motivatie en omschrijving van hun oordeel, wat weer gebaseerd is (hoort te zijn) op de stellingen. In sommige gevallen zijn die vrij kort, in andere weer uitvoering. In de beoordeling wordt eigenlijk het laatste punt, “De beslissing” al duidelijk gemaakt. We zullen dus vooral onze aandacht richten op dit onderdeel “de beoordeling”.

g. De beslissing;, Primair is dit de opzet, zaken wisselen soms wel wat.

37. Indeling van zaken;

We zullen zo ongeveer de navolgende volgorde aan gaan houden:

a. Allereerst, voor het goede begrip en alle duidelijkheid, geven we eerst aandacht aan de door ons zelf ingebrachte zaak, in febr. 2000 ingesteld tegen Bleeker. Op die zaak en die (tussen) uitspraken, hebben we geen directe kritiek. Wel zullen we (zijn we van plan) nog aangeven (in een apart document) waarom we menen dat het recht, ook al gaat dit zoals het geacht wordt te gaan, toch een moeilijk proces is. Die zaak was waar zaken aangaande Bleeker mee begonnen. Dit is vooral van belang voor het volle begrip van zaken, en zogezegd “om in het verhaal te komen” . De door Bleeker veroorzaakte strop verzwakte onze financiële positie, maar de latere complotten met o.a. Sweens waren toen onmogelijk te voorzien.

b. De zaken die Sweens betroffen. Dit is wat ondergeschikt aan de Bleeker zaken, maar anderszins geven die goed weer hoe (laakbaar en onbehoorlijk) curatoren plachten te handelen, en hun onaantastbaarheid, want gedekt door de rechter commissaris.

c. De zaak die Bleeker aanspande, eerste zaak en begin van vele.

d. Aparte zaken ter verbetering van het proces verbaal, hoger beroep en cassatie. Drie zaken.

e. Aparte zaak ter beoordeling van de teelt, en hoger beroep daarvan, d en e bedoeld om hoger beroep van zaak c. te versterken.

f. Twee Verzoeken voor een getuigenverhoor. Bijbehorende bij voorgaande zaken.

g. Nadat ontdekt was dat het proces verbaal niet volgens de regels tot stand was gekomen, zijn op basis daarvan zaken aangespannen tegen Sweens en de Staat der Nederlanden en hebben ook beroepen in die zaken plaatsgevonden. Totaal 6 zaken, aangespannen na de z.g. cassatie tegen de hoofdzaak.

h. Vervolg op de uitspraak in de hoofdzaak, was de schadestaatprocedure. Inmiddels 2014.

i Daartegen een kort geding tegen executie van woning ets. hiertegen hoger beroep, daarna kort geding ingesteld door Bleeker.

j. Hoger beroep tegen vonnis van schadestaatprocedure. Cassatie is ingesteld en loopt nog.

Zaken met vrijwel het zelfde doel (eisen) en de verschillende instanties zijn dus wat geclusterd.

Per vonnis gaan we derhalve een beschrijving en verslag maken, en geven aan waar het schort.

In een apart document Maken we een lijst met korte omschrijving van de zaken die we gaan behandelen en beschrijven.

Recta nos malum