1.11 Machtsmisbruik van Alkmaarse rechters

In het geheel van deze opsomming dient dit wel te worden gezien als  zeer opmerkelijk en bizar, en ook een “eye opener”  die veelzeggend is, en ook duidelijk maakt of eigenlijk keihard bewijst dat zaken in Alkmaar o zo fout zitten, en dan hebben we het bij lange na niet over alleen onze z.g. Bleeker zaak,  want die heeft ons wel volledig geruïneerd, maar in andere zaken ging het om veel grotere belangen, in bedragen gerekend, en is sprake van traceerbare diefstal en is van discutabel handelen van veel grotere omvang sprake. Wat wij b.v. met de Visser zaak gemeen hebben is, dat we beide ten gronde zijn gericht, maar verdwenen gelden lopen bij hen in de miljoenen, en er zijn duidelijke lijnen naar zwart geld circuits zichtbaar. In beide gevallen was sprake van onnodige en geconstrueerde faillissementen, maar bij ons kwam dit uit de koker van een instantie en uit dwaze en sadistische motivatie, maar bij Visser waren vorderingen geconstueerd met (achteraf bezien) de opzet om hun gehele zaak leeg te roven.  Toen Visser er in  slaagde om succesvol een deel te redden sloeg men voor de tweede maal toe. Alle diefstal van de roversbende (curatoren) werd gefiatteerd door Rechter Commissarissen,  die daarna in alle zaken waar Visser recht probeert te verkrijgen, collectief negatief beslisten, ook pal tegen in de wet gestelde zaken in, en daar ook nog steeds mee weg komen.

Normaal gesproken heeft men hun slachtoffer snel op de knieën,  want  advocaten zijn duur, en ze zijn vaak zelf curator en hebben geen zin om een zaak tegen een collega te doen, dus degene die gepakt wordt ligt ver op achterstand, en is als regel op voorhand al murf en verslagen. In de Visser-zaak was het ook niet gemakkelijk maar die kwam door toeval in contact met Jacob Vlaar.  Wat ik ongeveer van Vlaar weet is dat hij eerst bij de politie, daarna als rechercheur in Amsterdam werkte, dat daar zaken gaande waren die hij onjuist achtte, en als klokkenluider met een flink bedrag is afgekocht om zijn mond te houden (doet hij ook)  daarna in avondcursus de rechten studie heeft gedaan en nu, inmiddels 60 + en vrij recent, bevoegd advocaat is.  Hij is dit alleen geworden omdat hij op diverse vlakken in zijn beleven puur onrecht tegenkwam, en is eerst Visser en een aantal vergelijkbare (bloembollenzaken) gaan vertegenwoordigen, en hij heeft daarbij ook onze zaak op zich genomen.

Hij is daarmee dus een soort luis in de pels van de corrupte Alkmaarse rechters, die als God in Frankrijk ongeveer een staat in een staat zijn.  Daarbij zijn die zich er van bewust dat, indien er op enig moment toch nog goede en gemotiveerde rechters zijn die b.v. stellen dat de gang van zaken bij het vervalste proces verbaal nader moet worden onderzocht, en er wordt fraude of corruptie bewezen, of zeer waarschijnlijk geacht, en dit (niet ondenkbaar) b.v. ook nog (breed) in de media komt, dat de positie van b.v. van den Berg onhoudbaar zou worden, en als er wel een onafhankelijk onderzoek zou komen naar het discutabele handelen van curatoren, dat het steeds moeilijker zal worden om het deksel op de put te houden. In dat kader is Jacob Vlaar dus toch iemand die een gevaar voor hen is, en hun positie bedreigt.  Criminelen, zoals b.v. Holleeder, maken ook personen mee die hun bedreigen en dwarszitten. Die lossen dat op door de lastposten “kalt te stellen”. Kennelijk vond het Alkmaarse team Handels en Insolventie rechters Jacob Vlaar wel erg lastig worden, en wilden ze die ook “Kalt stellen”.

De zeer discutabele uitspraak die rechter Gisolf deed d.d. 30-07-2014, kreeg vervolg in enkele kort gedingen, en dus ook meerdere zaken van anderen vonden plaats in zeg maar de tweede helft van 2014. D.D. 1 december 2014 kreeg Jacob Vlaar een mail van de Deken van de orde uit s”s-Hertogenbosch nu hij in Budel kantoor houdt. Daarin wordt hem o.a. verweten dat: “Curatoren, rechters en anderen zouden regelmatig worden beticht van het plegen van strafbare feiten dan wel de suggestie zou gewekt worden dat daar sprake van zou zijn”.  Die mail voegen we als kopie toe, en de mail  beschrijft meer maar hier wil ik eerst bij stil staan.

Dit kwam dus van de teamvoorzitter Gisolf, die dus handelde namen zijn (gehele) team, maar kennelijk ook vooral namens hemzelf. Nu is vrijheid van meningsuiting momenteel volop in discussie , waarbij ik zelf vindt dat echt grove beledigingen zoals iemand (wie dan ook) “geitenneuker noemen”, gewoon niet kan en ook van mij strafbaar mag zijn, maar daar denkt ons hele land anders over. Vrijheid van meningsuiting is een groot goed.  Wat we hier dan hebben is een, feitelijk ongefundeerde en niet onderbouwde beschuldiging, van iemand die zich kennelijk in zijn eer en / of goede naam voelt aangetast, terwijl de gestelde zaken, allereerst grof overdreven, zomaar ook best wel eens waar zouden kunnen zijn, en eens goed onderzocht zouden moeten worden. Zoals het daar wordt gesteld dan is kritiek op rechters volgens Gisolf en zijn club,  op voorhand verboden, dit dus als het aan Gisolf ligt op straffe van een Moszkowicz achtige sanctie, ofwel Gisolf wil kritiek op hen in de kiem smoren en onmogelijk maken, dus wie hen, mogelijk zeer terecht, ter discussie stelt  dient “kalt gesteld” te worden.

Dan wordt aanvullend gesteld dat het werk van Vlaar niet deugt, hij doet maar wat en roept maar wat zonder juridische onderbouwing en wettelijke  grondslag, en om dit te illustreren zijn een aantal gerechtelijke stukken van Vlaar bijgevoegd, waarvan ook een paar van ons.  Zelf hebben we ondersteuning van onze voormalige advocaat, mr. van Meel, die tien jaar zelf rechter was in s’Hertogenbosch en de ene brief was in samenspraak met, en in hoofdzaak door deze mr. van Meel opgesteld, en de andere in hoofdzaak door prof. dr. mr. R.J. Tjittes die ook een betrokkenheid had.  Beiden hebben de betreffende Deken dienaangaande geïnformeerd en Tjittes heeft erbij gesteld dat advocaten die stellig voor hun klanten opkomen vrij zeldzaam waren, waarop de Deken in s’Hertogenbosch nog wel moeilijk heeft gedaan, maar hij heeft niet Vlaar uit zijn vak gegooid zoals de bedoeling was van het team Handel en Insolventie uit Alkmaar. Als hij in resort Alkmaar woonde en werkte was het mogelijk wel gelukt. Een soort mislukte executie dus, maar wel zeer vergaand, en wij bezien het als een soort paniekerige wanhoopsactie, zonder dat er bij is nagedacht dat dit wel eens zeer ik hun nadeel kon worden uitgelegd, of vanuit de gedachte van hun machtsdenken, macht die je kan misbruiken.

Ook durven we hierbij te stellen dat er ongeveer geen enkele klachten mogelijkheid deugt en voldoet aan de verwachting waarvoor die werd ingesteld. Dit blijkt ook wel uit het hier beschrevene, “de tuchtraad”, tuchtigt hoofdzakelijk de klager,  en hr. Fokkens, procureur generaal, speciaal benoemd de exessen en fouten te ontdekken en daarop te anticiperen, die iedereen afpoeiert en ga zo maar door.  

Als onderbouwing van het geschrevene, aangaande onze ervaringen met het functioneren van ons rechtssysteem zoals wij dit hebben mogen ervaren, zullen we een aantal brieven bijvoegen, heel selectief want de dossiers puilen al aan alle kanten uit.

Degenen die bereid zijn om dit stukje leeswerk tot zich te nemen, kunnen verder hun eigen gedachten en mening bepalen.  Bij mijn weten bestaat de vrijheid van meningsuiting nog steeds hoewel, als het aan Gisolf zou liggen, dan zou daar snel een einde aan zijn.

Recta nos malum